It is possible to set up a WordPress Multisite with sub-domains on a shared hosting environment while not using the root domain. It took me some time to figure this out so I thought I document it mainly for my own records.

My hosting is like this:

  • Shared hosting with cPanel control panel
  • Maximum of 25 domains (Addon domains) and unlimited subdomains
  • Root domain: myholding.com
  • Addon domain: mycompany.com

The goal is to set up a WordPress Multisite with a couple of subdomain sites for each company division such as div1.mycompany.comdiv2.mycompany.com, etc.

I use TransIP as the registrar for all my domain names and set the DNS records using their control panel. Every domain has a wildcard DNS record as default. Because of the shared hosting myholding.com and mycompany.com share the same IP address.

Without any additional setup in cPanel any subdomain URL as for instance http://something.mycompany.com will take the browser to my holding.com. This is regardless of whether WordPress Multisite is installed and enabled or not. In effect divi1.mycompany.com will go to myholding.com as well. So WordPress does not even get a chance at responding to the required subdomain URL.

The solution is to create a subdomain in cPanel with a twist.

By default cPanel creates a directory with the same name as the subdomain in the root of that domain. The trick is to set the document root for the subdomain to the root of the (Addon)domain. An example:

  • the web root is public_html
  • the (Addon)domain is mycompany.com
  • the subdomain to create is div1
  • then the document root should be: public_html/mycompany.com (and not public_html/mycompany.com/div1)

The downside is that you need to create a subdomain manually for each (subdomain) site you want to add to your WordPress Multisite install. Therefor you can not allow users to create their own sites.

Finally you can create a new site in WordPress and all will be fine.

 

“By popular demand” zoals dat zo mooi heet, heb ik m’n syntax highlight plugin voor TinyMCE weer terug in de etalage gezet.

Al langer loop ik me af te vragen waarom er destijds zoveel verzet was tegen ‘Echelon’ terwijl de massa vrijwillig de informatie die Echelon wilde inzien en meer aan bedrijven geeft. Ik begrijp het gewoon niet.

In die context vond ik het bericht van Peter Lievense “Duizend digitale bloemen” wel dermate interessant dat ik hierbij daar dus naar verwijs.

 

'hard copy' van het bericht op iBestuur.

‘hard copy’ van het bericht op iBestuur.

Geo-ICT goodies

17 maart 2013 — Leave a comment

In de periode van grofweg 1997 tot 2006 heb ik een aantal programma’s en utilities ontwikkeld op het gebied van Geo-ICT. Deze goodies zijn inmiddels wel oldies maar in sommige gevallen nog best handig.

ShapeIT is een op zichzelf staand Windows programma voor het maken van Esri shapefiles op basis van data in tekst bestanden. Het invoer bestandsformaat voor de geometrie is gebaseerd op het GENERATE file format van Esri. Het is ook mogelijk om administratieve data toe te voegen aan de shapefile als zogenaamde attribuut data.
In 2013 ben ik begonnen om ShapeIT opnieuw te ontwikkelen in Lazarus. De eerste release staat gepland voor eind 2013.

De ArcView3 extensie ‘Generate to shape’ of kortweg Gen2shp was de voorloper van ShapeIT. Spark!Link tenslotte is GPS communicatie en simulatie software.

Detail informatie en de downloads zijn beschikbaar op mijn Geo-ICT project site “Give it a whirl“.

Op 23 oktober berichtte de Volkskrant over het moeizame bestaan van de online muziek dienst Spotify. Hoewel Spotify in Nederland naast iTunes de bekendste dienst is, zijn er veel meer van dergelijke aanbieders.

Als “klant” wil je muziek die je leuk vindt gewoon luisteren of hebben. In feite is er wat dat betreft geen verschil met de oude situatie namelijk dat je die muziek kocht in een gewone winkel. Geen enkele winkel had werkelijke alle muziek in z’n assortiment maar dat gaf ook niet. Als je het bij winkel A niet kon krijgen, dan ging je gewoon naar winkel B. En als het echt niet lukte dan wilde een winkelier het wel voor je bestellen. Als je even je naam achterliet dan kwam het in orde.

Stel je voor dat de huidige online “dienstverlening” ook bij die winkels zou zijn toegepast. Zou dat prettig zijn (geweest)?

Om bij winkel A überhaupt binnen te mogen gaan moet je eerste door de registratie heen. Graag je naam, leeftijd, adres, telefoonnummer en je creditcard nummer! Voor die ene keer okay. Maar vervolgens heeft winkel A niet wat je zocht. Je voelt hem al aankomen, bij winkel B is het net zo. Dan is er ook nog winkel C die niet echt een winkel is maar een soort uitleen. Daar kan je dus alleen terecht als je een abonnement aangaat.

Klinkt onaantrekkelijk? Toch is deze versnippering in aanbod en de manier waarop je dat aanbod als consument kunt “consumeren” precies wat er nu online gebeurt. De muziekindustrie is zoekende naar nieuwe kanalen van distributie en zou er goed aan doen om die open te houden. Met open bedoel ik niet gratis maar eenvoudiger toegankelijk.

Inmiddels twee weken bezig met de opleiding CMD en het boeit me enorm. Nieuwe Media en de maatschappij, ik en Nieuwe Media. Ik heb er geen goed gevoel bij. Nooit gehad. Ik schrijf dit ook alleen maar om een paar links een plekje te geven. Het Web vind ik iets geweldigs maar de manier waarop het bedrijfsleven er steeds meer greep op krijgt, “de massa” willens en wetens daarin mee gaat, ik weet het niet.

Enfin hier twee links naar stof tot nadenken wat betreft wat is echt en niet en waar ligt die grens nu en in de toekomst:

Sentimental worlds op het (oude) weblog van Jeremy Knox:

Gewoon leuk:

En speciaal voor Frank:

Digitale hekken

7 oktober 2012 — Leave a comment

Hek (bron stockvault)Sommigen zullen het omschrijven als achterdocht maar ik zie het meer als voorzichtigheid. Hoe dan ook, sinds het ontstaan van de social media voelde er bij mij iets niet goed. Bedrijven als Facebook maar beslist ook Google zijn geen weldoeners. Ze bieden hun “gratis” diensten niet aan omdat ze iedereen zo aardig vinden. Het zijn in mijn ogen moderne lijmstokken waar jouw privacy en alles wat er aan gerelateerd is aan blijft plakken.

Onlangs kwam ik de term “Walled Gardens” tegen waarmee wordt uitgedrukt dat steeds meer informatie op Internet in gesloten silo’s terecht komt. We stoppen het er zelf in en mijn stelling is dat lang niet iedereen zich daar bewust van is.

Toevallig of niet, maar WordPress.com -de commerciele tegenhanger van WordPress als Open Source software- presenteerde kortgeleden Jetpack. Jetpack is een alweer gratis verzameling van handige plugins in WordPress bedoeld om te installeren in je eigen gehoste WordPress site. Het addertje of beter gezegd wat je er voor betaalt is dat sommige functies gebruik maken van de WordPress.com cloud. Een slimme manier om info als het ware af te tappen van al die zelf gehoste WordPress blogs.

Gratis bestaat niet en dat is ook niet erg, de vraag is alleen ben je je bewust welke prijs je betaalt?